(Русский ниже)
ԱՐԷ մշակութային հիմնադրամն ու Ժամանակակից արվեստի ինստիտուտը շարունակում են «Մշակույթի լուսաբանում․ միջազգային փորձ» կրթական շարքի բանախոսությունները և սեմինարները:
Կուրատորությունը որպես մտածողության ձև
Ի՞նչ է կուրատորությունը մեր օրերում։ Արդյո՞ք այն պարզապես ցուցահանդեսներ կազմակերպելու պրակտիկա է, թե՞ վերածվել է մշակույթի, գիտելիքի և հասարակության մասին մտածելու առանձնահատուկ ձևի։
Այս հանրային դասախոսության ընթացքում միջազգային ճանաչում ունեցող կուրատոր և մշակույթի տեսաբան ՎԻԿՏՈՐ ՄԻԶԻԱՆՈՆ կներկայացնի ժամանակակից մշակույթում կուրատորի դերի փոխակերպումը։ Հենվելով նշանակալի կուրատորական նախագծերի և իր բազմամյա միջազգային փորձի վրա՝ նա կդիտարկի կուրատորությունը որպես մտավոր պրակտիկա, որը ստեղծում է կապեր արվեստի գործերի, գաղափարների, տարածքների, պատմության և հանդիսատեսի միջև։
Դասախոսությունը նախատեսված է արվեստագետների, գրողների, լրագրողների, հետազոտողների, մշակույթի կառավարման մասնագետների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են ժամանակակից մշակույթով։ Այն առաջարկում է դիտարկել կուրատորական մտածողությունը որպես գաղափարների ձևավորման, մեկնաբանության և նոր իմաստների ստեղծման հզոր մեթոդ։
———–
Բանախոսի մասին
Վիկտոր Միզիանոն հետխորհրդային տարածքի ամենաազդեցիկ կուրատորներից, արվեստի քննադատներից և մշակույթի տեսաբաններից մեկն է։ Ավելի քան չորս տասնամյակ նա կարևոր դեր է խաղացել ժամանակակից արվեստի դիսկուրսի ձևավորման գործում՝ հատկապես իր կուրատորական գործունեության, միջազգային ցուցահանդեսների կազմակերպման և Խորհրդային Միության փլուզումից հետո տեղի ունեցած մշակութային փոխակերպումների ուսումնասիրության շնորհիվ։
Նա եղել է Մոսկվայի Պուշկինի անվան գեղարվեստի ազգային թանգարանի ժամանակակից արվեստի համադրող (1980–90) և Մոսկվայի Ժամանակակից արվեստի կենտրոնի (CAC) տնօրեն (1992–97): Իր ազատ ստեղծագործական գործունեության ընթացքում Միսիանոն եղել է Ռոտերդամի «Մանիֆեստա 1» (1996) ցուցահանդեսի կուրատորական թիմի անդամ և համադրել է Ստամբուլի 3-րդ բիենալեի (1992), Վենետիկի 46-րդ և 50-րդ բիենալեի (1995, 2003), Վալենսիայի 1-ին բիենալեի (Իսպանիա) (2001), Սան Պաուլոյի 25-րդ և 26-րդ բիենալեի (2002, 2004), Վենետիկի 51-րդ բիենալեի Կենտրոնական Ասիայի տաղավարի (2005), Ֆիլադելֆիայի արվեստի թանգարանի «Կենդանի կինո/Պատկերի վերադարձը. Տեսանյութ Կենտրոնական Ասիայից» (2007–08) և «Առաջադեմ նոստալգիա. Արվեստ նախկին ԽՍՀՄ-ից» (Ժամանակակից արվեստի կենտրոն, Պրատո) ցուցահանդեսները (2007, մեկնել է Աթենք, Տալլին, Էստոնիա և Հելսինկի): 1993 թվականին նա «Մոսկվայի արվեստի ամսագրի» հիմնադիրներից մեկն էր և այդ ժամանակից ի վեր դրա գլխավոր խմբագիրն է։ և 2003 թվականին նա Manifesta Journal: Journal of Contemporary Curatorship ամսագրի (Manifesta ամսագիր․ ամսագիր ժամանակակից համադրության մասին, Ամստերդամ-Լյուբլյանա) հիմնադիրներից մեկն էր և այդ ժամանակից ի վեր նաև ամսագրի խմբագիրն է։ Նրան շնորհվել է Հելսինկիի արվեստի և դիզայնի համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչում։
——————–
Վայրը՝ Ժամանակակից արվեստի ինստիտուտ, հասցեն՝ Ավետ Ավետիսյան 47 (Երևան)
Օրը` օգոստոսի 14
Ժամը՝ 19:00
Լեզուն՝ ռուսերեն։
Մուտքն ազատ է:
———————–
Ծրագիրն իրականացվում է Գալուստ Կիւլպէնկեան Հիմնարկութեան Հայկական Համայնքներու Բաժանմունքի աջակցությամբ։
———————————————————————
Культурный фонд АРЭ и Институт современного искусства продолжают серию семинаров “Культурный охват: международный опыт”.
Кураторство как способ мышления
Что такое кураторство сегодня? Является ли оно лишь практикой организации выставок или превратилось в особый способ осмысления культуры, знания и общества?
В своей публичной лекции всемирно известный куратор и теоретик культуры Виктор Мизиано расскажет о трансформации роли куратора в современной культуре. Опираясь на знаковые кураторские проекты и многолетний международный опыт, он рассмотрит кураторство как интеллектуальную практику, создающую связи между произведениями искусства, идеями, пространствами, историей и аудиторией.
Лекция адресована художникам, писателям, журналистам, исследователям, культурным менеджерам, студентам и всем, кто интересуется современной культурой. Она предлагает взглянуть на кураторское мышление как на мощный инструмент концептуализации, интерпретации и создания новых смыслов.
—————–
О лекторе
Виктор Мизиано — один из наиболее влиятельных кураторов, художественных критиков и теоретиков культуры, сформировавшихся на постсоветском пространстве.
На протяжении более чем сорока лет он играет ключевую роль в развитии дискурса современного искусства, прежде всего благодаря своей работе в области кураторской практики, международных выставочных проектов и осмысления культурных трансформаций, последовавших за распадом Советского Союза. Он был куратором современного искусства в Национальном музее изобразительных искусств им. А. С. Пушкина в Москве (1980–90) и директором Центра современного искусства (ЦСА) в Москве (1992–97). В рамках своей фрилансерской деятельности Мизиано входил в кураторскую команду Manifesta 1 в Роттердаме (1996) и курировал российскую секцию 3-й Стамбульской биеннале (1992), 46-й и 50-й Венецианской биеннале (1995, 2003), 1-й Валенсийской биеннале (Испания) (2001), 25-й и 26-й Биеннале в Сан-Паулу (2002, 2004), павильон Центральной Азии на 51-й Венецианской биеннале (2005), выставку Live Cinema/The Return of the Image: Video from Central Asia в Художественном музее Филадельфии (2007–08) и выставку Progressive Nostalgia: Art from the Former USSR в Центре современного искусства в Прато (2007, выставка также проходила в Афинах, Таллинне (Эстония) и Хельсинки). В 1993 году он стал одним из основателей журнала «Московское искусство» и с тех пор является его главным редактором; а в 2003 году он стал одним из основателей журнала «Манифеста: Журнал современного кураторства» (Амстердам-Любляна) и с тех пор также является его редактором. Ему присвоена почетная докторская степень Хельсинкского университета искусства и дизайна.
—————-
Место проведения: Институт современного искусства (ул. Авета Аветисяна, 47).
Время проведения: 14 августа, 19:00
Рабочий язык: русский.
Вход свободный.
———————
Проект реализуется при поддержке Департамента по делам армянских общин Фонда Галуста Гульбенкяна.
